ادامه مطلب...
ادامه مطلب...
غروب خورشید به سرخی می گرایید زیرا موقعیت های خورشید که خیلی پایین یا درست قبل از زیر افق هستند، نور عبوری خورشید در برخوردی خراشان بر روی زمین از ضخامت بیشتری از هوا نسبت به وقتی که خورشید در بالای سر قرار دارد عبور میکند. درست قبل از اینکه خورشید از نظر ناپدید شود موقعیت واقعی آن به اندازهي یک قطر زیر افق است. لذا نور با طی مسیری منحنی در اثر شکست به چشمان ما میرسد.
ادامه مطلب...
چرا ابرها را سفيد ميبينيم؟ ابرها از قطرات آب تشكيل شدهاند كه ازنظر اندازه بسيار بزرگتر از ملكولهاي هوا هستند. عالت سفيد ديده شدن ابرها، پراكندگي نور از آنها است، البته علت آبي بودن آسمان نيز پراكندگي است ولي نوع پراكندگي در اينجا به علت بزرگ بودن قطرات آب موجود در هوا در مقايسه با ملكولهاي هوا متفاوت است. در اينجا پراكندگي مي[1] كه وابسته به طول موج نيست موجب پراكندگي نور خورشيد مي شود.
ادامه مطلب...

رنگ آسمان آبی صاف در هنگام روز یکی از جالبترین و فراگیرترین نمونه های برهم کنش نور و ماده در طبیعت است. اولین توضیح فیزیکی این اثر در سال 1871 توسط دانشمند معروف انگلیسی لرد ریلی (جان ویلیام استرات بارون ریلی سوم) ارائه شد. از آن پس تا به حال، پدیده ای که این رنگ آبی را ایجاد می کند به پراکندگی ریلی معروف شده است.
ادامه مطلب...
قانون بقاي پاريته يعني اگر در حالت ابتداي كار پاريته زوج بود، تا آخر كار زوج باقي بماند. همينطور براي پاريته ي فرد. يعني در بر هم كنشها بايد به پاريته ي ذرات (تابع موج مربوط به ذرات) دقت كرد و آنها را پايسته نگه داشت.
اما نيروي ضعيف قانون بقاي پاريته را مي شكند و نقض مي كند. پس هر واكنشي كه با نيروي ضعيف هسته اي بخواهد انجام شود را بي توجه به قانون بقاي پاريته مي توان اجرا شدني دانست.
پاريته فقط مربوط به محوهاي مكان است و زمان را نبايد بر عكس كرد. اما در مورد زمان قانون ديگري وجود دارد به نام برعكس زماني Time Inverse.
ادامه مطلب...
ادامه جواب در ادامه مطلب
ادامه مطلب...

در این بخش، یک سوال نسبتا ساده اما المپیادی، به همراه پاسخ، از بخش سیستماتیک دوبعدی مطرح میکنیم.
سوال:
تیراندازی میخواهد هدفی را، هم ارتفاع شانه اش و به فاصله ۱۵ متری بزند. سرعت تیر در هنگام رها شدن ۳۰m/s است.تیر تقریبا با چه زاویه ای باید پرتاب شود تا با وجود سقوط ناشی از تاثیر شتاب گرانی، به هدف بخورد؟ (از اصطکاک هوا، چشم پوشی کنید)
پاسخ در ادامه مطلب
ادامه مطلب...
نور ستارگان براي رسيدن به چشم انسان ناچار بايد از ضخامت طبقات هواي محيط زمين عبور كند و چون در طبقات مذكور، هوا با مشخصات و غلظتهاي مختلف دائماً در تغيير و جريان است لذا تغييرات مداوم مشخصات و غلظت هوا موجب تغيير دائمي چگونگي انكسار نور ستارگان و توليد نوساناتي در آن شده و اين پديده بصورت چشمك زدن ستارگان خودنمائي مي كند. براي فضا نورداني كه از خارج اتمسفر زمين به آسمان نگاه ميكنند، پديدهاي نظير چشمك زدن ستارگان وجود ندارد.


